array ( )

Informatie over alcohol & drugs

ADHD & alcohol

Gecombineerd gebruik van medicijnen en drugs kan gevaarlijk zijn voor je gezondheid. Het wordt daarom ook afgeraden. Veel stoffen in medicijnen en drugs werken op een vergelijkbare manier: ze hebben een effect op je hersenen en worden afgebroken in je lever. Ze kunnen daarom elkaars werking beïnvloeden.

Hersenen

Je lichaam maakt geen onderscheid tussen een medicijn of een drug. Stel, je gebruikt gelijktijdig een medicijn en een drug die beide de werking van je hersenen beïnvloeden; dan loop je het risico dat ze elkaars effect versterken of verzwakken. Als gevolg hiervan kan het geneesmiddel te sterk of te zwak werken, wat gevaarlijk is voor je gezondheid.

Lever

Je lever breekt de stoffen af die in medicijnen en drugs zitten. Ze verlaten je lichaam via urine en ontlasting. Omdat de lever maar een beperkte hoeveelheid tegelijk kan afbreken, bestaat er een risico dat de andere stof niet goed wordt afgebroken en dus te lang in je lichaam aanwezig blijft. Soms reageert de lever juist overactief op een stof, dan worden de stoffen veel te snel afgebroken met als risico dat het geneesmiddel veel te kort of niet meer goed werkt.

Medicatietrouw

Medicijnen slik je tegen een bepaalde aandoening. Het is niet wenselijk dat je je medicijngebruik stopt om een drug te gebruiken. Als je zomaar met het geneesmiddel stopt, kan dat vervelende gevolgen hebben voor je lichaam. Vraag daarom altijd voor de zekerheid aan je behandelend arts wat de risico’s zijn vóórdat je drugs in combinatie met medicijnen gaat gebruiken.

In het onderstaande schema kun je lezen welke effecten je kunt verwachten als je geneesmiddelen in combinatie met drugs gebruikt. Die effecten verschillen in sterkte van persoon tot persoon. Dat heeft te maken met je geslacht, je voeding, erfelijke factoren, je conditie, je lichaamsgewicht etc.

Klik op de vorige pagina op de rondjes in het schema voor informatie over de mogelijke effecten van een geneesmiddel in combinatie met een drug.

ADHD

ADHD is een psychische stoornis. Het staat voor ‘Attention-Deficit Hyperactivity Disorder’ ofwel aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit [1]. De aandoening komt ook voor zonder hyperactiviteit en wordt dan ADD genoemd. ADHD is aangeboren en komt vooral voor bij kinderen. Soms vermindert of verdwijnt de ziekte bij het volwassen worden.

Mensen met ADHD hebben een teveel aan prikkels [2]. Hierdoor ontstaan klachten als slechte concentratie, impulsiviteit, overbeweeglijkheid en onrust [3]. Soms komen hier ook angst, somberheid en agressie bij kijken. Schoolprestaties en werk lijden hier dikwijls onder [4].

Het ontstaan van ADHD is erfelijk bepaald. Verder zijn er factoren die de kans op het krijgen van ADHD verhogen, zoals alcoholgebruik of roken tijdens de zwangerschap [3]. ADHD is niet te genezen. Wel kunnen de klachten met gedragstherapie en/of medicijnen worden behandeld.

ADHD-medicatie

Het eerstekeus geneesmiddel bij ADHD is methylfenidaat (Ritalin® en Concerta®). Werkt dit niet voldoende, dan wordt Atomoxetine (Strattera®) voorgeschreven.

Methylfenidaat (Ritalin®, Concerta® en Equasym XL®) [5]

Methylfenidaat (Ritalin®, Concerta® en Equasym XL®) behoort tot de psychostimulantia, dit zijn middelen die een stimulerend effect hebben op de hersenen. Het valt onder de opiumwet. Methylfenidaat (Ritalin®, Concerta® en Equasym XL®) vergroot de beschikbaarheid van de stof dopamine in de hersenen, dat verantwoordelijk is voor gevoelens van genot en voldoening.

Ritalin heeft een werkingsduur van 3-5 uur, Medikinet CR en Eguasym XL 8 uur en Concerta 12 uur  [1]. Bijwerkingen: onrust, hoofdpijn, huidreacties, maagpijn, tics, duizeligheid, verminderde eetlust en slapeloosheid [1,6].

• Atomoxetine (Strattera®) [5]

Atomoxetine (Strattera®) valt onder de centraal werkende sympathicomimetica. Het is verwant aan sommige antidepressiva. Atomoxetine (Strattera®) remt de heropname van noradrenaline en deels serotonine. Omdat Atomoxetine (Strattera®) 24 uur werkzaam is, hoeft het slechts één maal per dag te worden ingenomen [1].

Bijwerkingen: braken, misselijkheid, droge mond, geïrriteerdheid, vermoeidheid, verminderde eetlust, slaperigheid en overmatig zweten [1,6].

Interacties

Medicijnen en alcohol of drugs kunnen elkaars werking versterken of juist verminderen. Als het ene middel het andere middel op deze manier beïnvloedt, spreken we van een wisselwerking of een interactie.

ADHD-medicatie heeft verschillende interacties met alcohol. Maar alcohol kan ook op een indirecte manier gevolgen hebben voor het effect van medicijnen. Als het gebruik samengaat met slaaptekort, maaltijden overslaan en het vergeten of niet volgens voorschrift innemen van medicijnen kan dit onverwachte gevolgen hebben [5].

Mensen met ADHD moeten, nog afgezien van de medicatie, uiterst voorzichtig zijn met het gebruik van drugs. Het is namelijk een kenmerk van de ziekte dat zij gevoeliger zijn voor verslavingen [7]. In vergelijking met niet-ADHD’ers is er een verhoogde kans om afhankelijk te raken van een drug.

Alcohol heeft een dempende werking op het centrale zenuwstelsel. Alcoholgebruik kan aandachtsverlies veroorzaken, bijvoorbeeld tijdens het autorijden.

Iemand met ADHD die alcohol drinkt heeft eerder last van aandachtsverlies dan een gezond iemand [8].

De piekconcentratie van methylfenidaat met 40% neemt bij alcoholgebruik met 40% toe. Ook de totale hoeveelheid beschikbare concentratie methylfenidaat nam toe bij alcoholgebruik (25%). De reden van deze toename is vooralsnog onduidelijk (persoonlijke mededeling Trimbos-instituut). De combinatie zorgt voor verhoogt de kans op bijwerkingen zoals beweegdrang, rusteloosheid, angst en stemmingswisselingen [7].

Verder hebben zowel alcohol als methylfenidaat (Ritalin®, Concerta® en Equasym XL®) een negatief effect op de controle van bewegingen. Als je de middelen combineert kan dit effect versterken [9]. Gebruik van alcohol in combinatie met methylfenidaat (Ritalin®, Concerta® en Equasym XL®) of atomoxetine (Strattera®) wordt afgeraden [10].

Literatuur

  1. Farmacotherapeutisch Kompas. Onafhankelijke geneesmiddelinformatie voor professionals in de zorg. (2013).
  2. Wikipedia, de vrije encyclopedie (2008). ADHD. (3Nov.2008).
  3. Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (2008). ADHD. (4Nov.2008).
  4. Nederlands Huisartsen Genootschap (2006). NHG-ziektebeschrijvingen: ADHD. (4Nov.2008).
  5. Beysens, A.J.M.M. & Lenderink, A.W. (2003). Geneesmiddeleninformatie. Maarssen: Elsevier gezondheidszorg.
  6. Bijl, D. (2006). Atomoxetine (Strattera®), behandeling ADHD. Geneesmiddelenbulletin, 40:104-105.
  7. Alcoholinfo.nl (2007). Ritalin en alcohol. (4Nov.2008).
  8. Van Grinsven, M.C.J. (2007). Scriptie: toppunt van genot. Utrecht: Trimbos Instituut.
  9. Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie (2007). Informatorium Medicamentorum. ’s Gravenhage: WINap
  10. College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (2005). Ritalin. (5Nov.2008).
  11. De Wit, R. & Sijes, M. (z.d.). Alle vragen en antwoorden. (4Nov.2008). http://www.drugsinfoteam.nl
  12. de Meijer, M. (2007). Scriptie: interacties tussen methylfenidaat en stimulerende drugs. Utrecht: Trimbos Instituut.

 

Sitemap

Jellinek Advieslijn

Informatie en advies over alcohol- en drugsgebruik
Amsterdam
020 – 590 1515
ma t/m vr 15.00 tot 17.00 uur
Utrecht
088 – 1616 200
ma t/m vr 13.30 tot 16.30 uur

Chat Alcohol & drugs
ma t/m vr 13.00 tot 17.00 uur