Tips voor ouders als er thuis stress of spanning is

Als er thuis stress, spanning of ziekte is, heeft dat vaak invloed op kinderen. Praten helpt om onzekerheid te verminderen en vertrouwen te geven. Op deze pagina vind je gesprekstips voor ouders en naasten om het gesprek met je kind aan te gaan, ook als dat moeilijk voelt.

Vertel je kind wat er speelt, op een manier die past bij de leeftijd en belevingswereld. Leg uit wat er aan de hand is, bijvoorbeeld bij ziekte, psychische problemen of een scheiding. Niemand kiest hiervoor.

Door open te zijn, laat je zien dat praten mag. Soms helpt het om samen een naam te geven aan wat er speelt. Dat maakt het onderwerp minder spannend.

Kinderen voelen vaak al dat er iets aan de hand is. Ze hebben dingen gezien, gehoord of aangevoeld. Begin het gesprek daarom met luisteren.

Vraag wat je kind denkt of voelt en neem dat serieus. Leg daarna rustig uit hoe jij de situatie ziet. Hebben ouders verschillende meningen? Benoem dit eerlijk en respectvol. Laat je kind nooit kiezen.

Zeg duidelijk dat de situatie niet de schuld is van je kind. Vertel ook dat het niet hun taak is om problemen op te lossen of jou beter te maken.

Leg uit wie jou helpt, zoals een hulpverlener of behandelaar. Soms kan het helpen als je kind deze persoon een keer ontmoet. Dat geeft rust en duidelijkheid.

Niet elk kind stelt meteen vragen. Laat daarom regelmatig weten dat je kind altijd bij je terecht kan. Ook later, of meerdere keren.

Je hoeft niet overal meteen een antwoord op te hebben. Je kunt zeggen dat je erover nadenkt en erop terugkomt. Dat geeft vertrouwen.

Het is goed om in het gesprek te benoemen dat je hulp krijgt of hulp nodig hebt. Dat laat zien dat hulp vragen normaal is.

Bij lichamelijke ziekte is dat vaak vanzelfsprekend. Bij psychische klachten voelt dat soms lastiger, maar het is net zo belangrijk. Je geeft hiermee een positief voorbeeld aan je kind.

Bespreek met je kind bij wie het terecht kan als het jou even niet wil belasten. Denk aan een familielid, leerkracht of andere vertrouwde volwassene.

Door dit samen af te spreken, voelt je kind zich gesteund en niet alleen.

Soms lukt praten even niet goed. Wees daar eerlijk over. Je kunt zeggen dat je moe bent of dat het gesprek later beter past.

Leg ook uit als je even niet mee kunt naar een activiteit. Benoem dat je dat graag zou willen, maar dat het nu niet lukt. Moedig je kind aan om toch te genieten, zonder schuldgevoel.

Als er een periode minder contact is geweest, bijvoorbeeld door opname of afstand, bouw het contact rustig op. Kies voor korte, fijne gesprekken.

Laat merken dat je luistert en dat gevoelens er mogen zijn. Een appje, kaartje of klein moment samen kan al veel betekenen.

Niemand kiest voor ziekte of problemen. Schuldgevoelens komen vaak voor, maar zijn niet terecht. Goed ouderschap betekent ook zorgen voor jezelf.

Door het gesprek aan te blijven gaan en hulp te vragen waar nodig, geef je je kind veiligheid en vertrouwen.

Soms is praten thuis niet genoeg. Merk je dat je kind veel zorgen heeft, zich terugtrekt, slecht slaapt of zich somber voelt? Of vind je het als ouder moeilijk om het gesprek zelf te blijven voeren? Dan kan extra ondersteuning helpend zijn.

Je hoeft dit niet alleen te doen. Er zijn speciale vormen van hulp voor kinderen en jongeren die opgroeien met stress, spanning, psychische problemen of verslaving in het gezin, zoals een KOPP/KOV groep.

Jellinek biedt ondersteuning voor kinderen en jongeren van ouders met psychische problemen en/of verslaving (KOPP/KOV). Dit aanbod helpt kinderen om hun verhaal te delen, gevoelens beter te begrijpen en sterker om te gaan met wat er thuis speelt.

Tijdens de bijeenkomsten is er in een aparte bijeenkomst ook aandacht voor ouders over hoe zij het gesprek met hun kind kunnen aangaan.

Bekijk voor meer informatie ons KOPP/KOV-aanbod of neem contact op voor advies.

Deze pagina is gebaseerd op informatie van Jeugdpreventie Amsterdam. Met dank voor het delen van hun kennis en ervaring.