Informatie over alcohol & drugs

Verslavingskans slaap- en kalmeringsmiddelen

Van slaap- en kalmeringsmiddelen raak je geestelijk en lichamelijk afhankelijk. Bij geestelijke afhankelijkheid verlang je sterk naar het middel. Bij lichamelijke afhankelijkheid ervaart u dat u steeds meer nodig hebt om het effect te voelen (tolerantieontwikkeling). Ook ervaart u dat u bij stoppen last krijgt van onthoudingsverschijnselen. Onthoudingsverschijnselen zijn: spierpijn, slapeloosheid, angst , transpireren, hoofdpijn, overgevoeligheid voor licht en geluid. De ontwenningsverschijnselen beginnen na 1 tot 5 dagen en kunnen wel een maand aanhouden.

Naar schatting zijn er in Nederland zoÔÇÖn 600.000 mensen verslaafd aan slaap- en kalmeringsmiddelen. Zij slikken langer dan 3 maanden een slaap- of kalmeringsmiddel. Probleem is dat de gebruiker zichzelf niet als een verslaafde ziet. Ze zien zich als iemand met een chronisch probleem waarvoor chronisch medicatie nodig is. Volgens bevolkingsonderzoek heeft zoÔÇÖn 5% van de bevolking tussen 15 en 64 jaar de afgelopen maand gebruikt.

Op deze site kun je een test doen waarmee je kunt nagaan of je riskant gebruikt.

Geestelijke afhankelijkheid

Gebruikers kunnen sterk naar het middel verlangen. Ze hebben het gevoel zonder het middel niet te kunnen functioneren. De heftigheid van de verslaving blijkt uit de druk die gebruikers op de huisarts leggen om een herhalingsrecept te krijgen. Trucs die hiervoor gebruikt worden zijn o.a.: het nabootsen van klachten, het dreigen met agressie of suïcide en het vervalsen van recepten. Opvallend is ook dat de bijwerkingen door de gebruiker niet aan het middel toegeschreven worden. Geheugenstoornissen worden niet waargenomen, een valneiging wordt aan andere oorzaken toegeschreven en dat er een grauwsluier (kleuren minder helder zien) over de waarneming valt, wordt niet opgemerkt.

Tolerantie

Lichamelijke afhankelijkheid blijkt uit tolerantie en onthoudingsverschijnselen. Tolerantie, steeds meer nodig hebben om hetzelfde effect te krijgen, wordt snel opgebouwd. Bij dagelijks gebruik van slaapmiddelen nemen de effecten al na twee weken af. Bij dagelijks gebruik van kalmeringsmiddelen begint het effect na acht weken af te nemen. Het gevolg hiervan is dat mensen snel geneigd zijn om de dosis te verhogen.

Onthoudingsverschijnselen

Onthoudingsverschijnselen kunnen optreden als gestopt wordt met slikken. Onthoudingsverschijnselen zijn: hoofdpijn, duizeligheid, trillerigheid, zweten, misselijkheid, slapeloosheid, benauwdheid, spraak- en kijkstoornissen en overgevoeligheid voor licht, geluid en aanraking. Ook worden gebruikers bij stoppen of minderen angstig, prikkelbaar, agressief of depressief. De onthoudingsverschijnselen zijn vaak de reden waarom weer opnieuw geslikt wordt waardoor de verschijnselen weer heftiger terugkomen. Zo lopen gebruikers geleidelijk in de val.

Ook kan er het post-acute withdrawal syndrome (PAWS) ontstaan. Dit is een syndroom waarbij iemand nog langdurig na het laatste gebruik last houdt van klachten als angsten, slapeloosheid, depressie, trillen en pijn. Mensen met een hoog stress of angstniveau en mensen met persoonlijkheidsproblematiek lopen het grootste risico om dit te krijgen.

Reboundverschijnselen

Bij stoppen kunnen zogenaamde reboundverschijnselen optreden. Dat wil zeggen dat bij stoppen, de klacht waarvoor het middel oorspronkelijk genomen werd, in heviger vorm terugkomt.

 

Hoe kun je ontwennen van slaap- en kalmeringsmiddelen?

Als je lange(re) tijd gebruikt hebt kun je het beste stoppen in overleg met de huisarts. Stoppen kan op verschillende manieren. Als gestopt wordt moet men rekening houden met onthoudingsverschijnselen. Ook kan de oorspronkelijke klacht weer heviger terugkomen.

Stoppen kan op verschillende manieren

Overschakelen naar middel met langere werkingsduur

Bij deze methode krijgt de gebruiker een benzodiazepine voorgeschreven met een langere werkingsduur. Men is dan de hele dag in dezelfde mate onder invloed. Vervolgens wordt er geleidelijk afgebouwd. Bijvoorbeeld elke week met 25% en de laatste weken met een lager percentage. Klachten zullen voorkomen maar als je goed uitgelegd krijgt waar ze vandaan komen valt het vaak makkelijker te dragen.

Geleidelijke afbouw waarbij na iedere dosisverlaging gewacht wordt tot de onthoudingsverschijnselen verdwenen zijn

Bij deze methode is het afbouwschema lang. Soms langer dan een jaar. De dosis wordt verlaagd. Hierna wacht men tot alle onthoudingsverschijnselen verdwenen zijn. Vervolgens wordt de dosis verder verlaagd. Voordeel van deze methode is, dat er weinig klachten zullen optreden. Nadeel is dat de methode erg lang duurt.

Afbouw met aanvullende behandeling

Hierbij bouwt men af en geeft men een aanvullende behandeling met andere medicijnen (bijvoorbeeld anti-depressiva) of met gedragstherapie.

Ontgifting in een kliniek

Zware gebruikers kunnen worden opgenomen in een ontgiftigingskliniek (detoxificatiecentrum).

Voorbereiding

Belangrijk is dat mensen die willen stoppen zich hierop goed voorbereiden. Ondanks de geleidelijke dosis vermindering zullen er onthoudingsverschijnselen optreden. Ook kunnen de oorspronkelijke klachten weer terugkeren. Als je dit van tevoren goed realiseert, accepteert en bereid bent om door de zure appel heen te bijten, dan zal het herstel sneller gaan. Stop nooit voor een spannende of emotionele gebeurtenis. Wacht dan liever tot er meer rust is.

Terugval

Soms zal het niet lukken om in een keer te stoppen en val je weer terug. Geef dan niet op en ga na hoe het kwam. Spreek met jezelf af hoe je de volgende keer bij een zelfde situatie op een andere manier kunt reageren bijvoorbeeld door het doen van een ontspanningsoefening.

Sitemap

Jellinek Advieslijn

Informatie en advies over alcohol- en drugsgebruik
088 ÔÇô 505 1220
ma t/m vr 09.00 tot 17.00 uur

Chat Alcohol & drugs
ma t/m vr 13.00 tot 17.00 uur